ضرورت نه هوس !

تمام علما ء از همه فرقه ها و مذاهب اسلامی بر این مسئله  اجماع دارند که خداوند

متعال در قرآن آیه ای مبنی بر حلال بودن ازدواج موقت نازل فرموده است :

« فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن »

فخر رازی در جزء سوم تفسیر کبیر - بخاری - و احمد  حنبل همه نقل کرده اند که

خداوند  ازدواج موقت را حلال نمود و رسول خدا ( ص ) هم مسلمین را امر  به آن فرمود

و بعد ها عمر آن را تحریم کرد .

کسی که توان مالی و موقعیت اجتماعی برای گرفتن زن دائم ندارد از نظر اسلام می

تواند همسری موقت ( با مهریه ی کم و در مدتی کوتاه ) اختیار کند تا دچار گناه و انحراف

نشود و از راه حلال اطفا ء شهوت بنماید .

در بین زنان هم افرادی یافت می شوند که از نظر شئون خانوادگی یا سن و وجاهت و

سایر شرایط قادر به ازدواج دائم نیستند . اینها نیز می توانند با قبول ازدواج موقت از

گرفتار آمدن به حرام جلوگیری کنند .

البته  اگر کسی قدرت خود نگهداری و دوری از انحراف و گناه را دارد از این حکم 

مستثنی  است .

علی بن یقطین که در دربار  هارون الرشید دارای مقام عالی و موقعیت مالی خوبی بود

با داشتن همسر دائم هوس کرد متعه کند و همسر موقتی بگیرد . از امام هفتم ( ص )

در این باره سوال کرد .

حضرت به او فرمودند : تو را  با متعه چکار ؟ تو که همسر دایمی داری .

فتح بن زید گفت : از امام رضا ( ع ) در باره ء متعه پرسیدم حضرت فرمودند : متعه

ازدواج موقت حلال و مباح و آزاد است اما برای مردی که خدا او را با نکاح دائم زنی

بی نیاز نکرده نباشد .... .

و نیز آن حضرت به یکی از دوستان نوشتند : بر متعه گرفتن اصرار نورزید بر شما است

که خود را  از زنان دائم خویش بر کنار ندارید .... .

بنابراین مردانی که در اثر هوسرانی و شهوترانی خود به سوی متعه و ازدواج موقت

روی می آورند زنان صالحه و عفیفه ء خود را دلسرد و افسرده می کنند عملی زشت

بجای می آورند بر خلاف دستور دین عمل می کند و دچار عاقبت سخت هوسرانی خود

که با نام متعه صورت می پذیرد میشوند و اساس و شیرازه ء زندگی آرام آنها از هم می

پاشد همسر دائم او به سوی انحراف و یا طلاق سوق داده می شود بچه هایش بی سر

پرست می مانند و تمام اینها بر عهده ء آن مرد هوسباز می باشد .