مجلس عقد

مراسم عقد غالبا " با تشریفات زیادی همراه است و گاه آمیخته با انواع گناه .

در این مراسم قسمتهای جالبی دیده می شود که یا پیروی از یک سنت اسلامی مانند

خطبه که مشتمل بر آیات قرآن و روایات معصومین ( ع ) درباره ء اهمیت ازدواج برای

جوانان و ارزشهای حاکم بر آن است و یا تبعیت از یک سنت حسنه است مانند نشستن

عروس بر سجاده و رو به قبله و در حضور قرآن ( که نشانه ایمان و تقوای الهی است )

و در برابر آیینه و شمعدان ( که سمبل صفا و پاکی و روشنی است . )

اینها همه خوب است ولی مصیبت از آنجا شروع می شود که دعوت شدگان چنان

مسابقه ای با هم  در لباسهای تجملی و آرایشهای جلف و زننده و آویختن انواع زینت

آلات به خود می دهند که گاه عروس در میان آنها گم می شود ! و طبیعی است که در

چنین جلسه شومی همه در اندیشه خود آرایی و خود نمایی هستند .

وای بر آن وقتی که پای مردان نیز به بهانه های مختلف به این مجلس باز شود و اختلاط

برقرار گردد محرم و نامحرم - کوچک و بزرگ  در کنار هم  قرار گیرند فیلمبرداران و

عکاسان از این مراسم که یکپارچه گناه و معصیت و نافرمانی خدا است عکس و فیلم

بردارند و به گناه خود رنگ جاودانی دهند !.

دعای قبل از ازدواج

قرآن مجید بندگان خدا را چنین توصیف می کند :

... و آنها که گویند خدایا ! زنان و فرزندان ما را نور چشم ما قرار ده و ما را پیشوای

پرهیزگاران ساز .

حضرت رضا ( ع ) فرمودند : چون خواهی ازدواج کنی از خدا خیر بخواه سپس اقدام کن .

دو رکعت نماز بگذار و دستها را به درگاه خدا بردار و بگو : خداوندا من در اندیشه ء

زنا شویی ام همسری فراهم کن که از نظر اندام و اخلاق -  پاکدامنی - نگهداری مال و

آبروی شوهر - زیبایی و فرزند آوری سرآمد زنان باشد .

امام باقر ( ع ) به یکی از اصحابشان فرمودند : ای میسر !شب عروسی کن خدا شب را

برای آرامش قرار داده است .... .

حضرت صادق ( ع ) فرمودند : عروس را شب به خانه شوهر ببرید و ولیمه را روز بدهید .

امام رضا ( ع ) فرمودند : عروسی در شب سنت پیغمبر ( ص ) است زیرا شب را خدا 

برای آرامش قرار داده و زن هم مایه آرامش خاطر است .

جابر بن عبدالله می گوید : شب عروسی حضرت زهرا ( س ) - پیغمبر ( ص ) علی  ( ع )

را طلبیدند و او را طرف راست خود نشانیدند سپس فاطمه را طلبیدند و در طرف چپ 

نشانیدند آنگاه سر آنها را به هم نزدیک کرد سپس هر سه از جا برخاستند و به طرف 

منزل علی  ( ع ) حرکت کردند جبرئیل در میان فرشتگان صدا به تکبیر بلند کرد 

پیغمبر ( ص ) و مسلمانان نیز تکبیر گفتند و این نخستین تکبیری بود که شب عروسی 

گفته شد و منشاء یک رسم اسلامی گردید .

پیغمبر اکرم ( ص ) دستور داد دختران عبدالمطلب و زنان مهاجر و انصار به دنبال حضرت

زهرا ( س ) حرکت کنند شادی کنند و شعر بخوانند الله اکبر و الحمدالله گویند و چیزی که

خدا از آن راضی نیست نگویند .

جشن عروسی 

یکی از آرزوهای پدر و مادر آن است که زنده باشند و مراسم عروسی فرزندان خود را 

ببینند . این مراسم در اسلام نیز وجود دارد و به عنوان ولیمه زفاف در اخبار و احادیث

آمده است .

فلسفه چنین مراسمی روشن است زیرا :

اولا " - این مراسم با حضور افراد فامیل و دوستان و آشنایان انجام  می گیرد . به زندگی 

مشترک جدید زوجین کاملا" به رسمیت می بخشد و  آنها را به قبول مسئولیت در برابر

آن وادار می سازد زیرا اگر در خفا و بدون هیچگونه مراسمي انجام مي شد براي هر دو

طرف ممكن بود به آساني تعهدات خود را زير پا بگذارند و در برخورد با اولين مشكلات در

زندگي جديد راه جدايي را در پيش بگيرند . پس مراسم فوق در درجه اول به عقد

زناشويي استحكام مي بخشد و به آن رسميت و عينيت مي دهد .

ثانيا" - وقتی پایه شروع زندگی جدید بر سور و شادمانی گذاشته شود خاطره خوبی که

از آن در ذهن طرفین باقی می ماند به آن جاودانی می بخشد و در این صورت مشکلات

زندگی برای آنان قابل تحمل خواهد بود .

ثالثا" - در این مراسم آشنایان و بستگان را نیز دعوت می کنند که با شرکت در آن خود را

 در حل مشکلات خانواده جدید در حال و آینده شریک و سهیم بدانند . با توجه به اینکه

تشکیل زندگی مشترک به هرحال مشکلاتی دارد سهیم شدن آنان در حل آنها بسیار

مفید و با ارزش خواهد بود .

ولی مشکل از زمانی شروع می شود که این مراسم مفید و با ارزش و شادی آفرین با

تجمل پرستی انواع هوی و هوسها - ولخرجیها - بی بند و باری ها - اسراف و تبذیرها و

انواع و اقسام گناهان آلوده شود که نتیجه کاملا " معکوس خواهد شد .

شبی غم انگیز با هزینه های کمرشکن همراه با انواع آلودگیها و مفاسدی که خدا را به

 خشم می آورد و با خاطره تلخ و و درد ناک که آثار سو ء آن نه تنها در روح دو زوج جوان

بلکه در اطرافیان و بستگان آنها تا سالیان دراز باقی می ماند .

شب زفاف در خانواده های تجمل پرست نه تنها مصیبتی برای پدر و مادر عروس و داماد

است بلکه شب بسیار پر زحمتی برای تمام دعوت شدگان است چه اینکه شب مسایقه

تجمل و خود آرایی و شب به رخ کشیدن لباسهای گرانقیمت و جواهرات رنگارنگ است .

بسیاری از زنان از هفته ها و ماهها قبل خود را برای نمایش ثروت در  آن شب آماده

می کنند و لباسهای تازه و جواهرات جدید سفارش می دهند و از آنجا که در میدان

مسابقه هر کس تلاش می کند از رقبا عقب نیفتد باید هر کدام هزینه زیاد و طاقت

فرسایی را متحمل شئند چه بسا همین مسائل باعث اختلافاتی میان آنها و شوهرانشان

گردد و نق زدنها شروع شود که چرا در این زمینه ولخرجی لازم را نکرده اند تا از رقیبان

عقب نمانند و آبرویشان در میان جمع نرود !

قطعا " چنین محیطی که پر از گناه و معصیت است و اصلا" یاد خدا و پاکی و تقوی و

خوشبختی دو زوج جدید معنا و مفهوم ندارد اثرات شوم خود را خواهد بخشید و چنین

ازدواجی قرین سعادت و خوشبختی نخواهد بود .

تاریخ نیز اسراف کاریهای جنون آمیزی را از سوی ثروتمندان مرفه و بی درد و طاغوتهای

هر زمان ثبت کرده که ریخت و پاشهای بی حساب عباسیان از بیت المال مسلمین  در

عروسیهای پرخرجشان از آن جمله است .

در یکی از این گونه مراسم خلیفه عباسی به جای نقل و سکه های کوچک که بعضی از

مردم بر سر عروس و داماد می ریزند ورقه های کوچکی را که هرکدام سند مالکیت یک

ملک و آبادی شش دانگ ! بود بر سر عروس پاشید و هرکس یکی از آنها را ربود مالک یک

آبادی شد ( و طبعا " کسانی که در آن مجلس راه داشتند همان درباریان پر پول و

ثروتمندان مرفه بودند . )

شب زفاف

شب زفاف شاید بهترین و حساس ترین شب در عمر انسان باشد .

دین مقدس اسلام نه آن اندازه خشک است که مانع تشکیل مجلس جشن و شادی برای

ازدواج گردد و نه آن مقدار بی توجه به آینده که اجازه دهد عروس و داماد آنچنان در زرق و

برق مجلس غرق شوند که آفریدگار خود را فراموش کنند .

برای جوانان با ایمان بهترین چاشنی آن عیش و سرور و نشستن بر سر سفره نشاط و

سرور این است که با صاحب اینهمه نعمت  و آفریننده آنهم زیبایی رابطه پیدا کنند و با او

سخن گویند و با سپاسگزاری از او تقاضای عاقبتی همراه با نیکبختی نمایند .

طبق راهنماییهای دینی مناسب است اموری در شب زفاف و به هنگامی که داماد و

عروس به حجله می روند مورد توجه قرار گیرد :

۱ - مستحب است عروس را در شب به خانه شوهر ببرند و زفاف نیز در شب قرار بگیرد .

۲ -  یک یا دو وعده اطعام و ولیمه مستحب است و بهتر است روز بعد از عروسی عده ای

را برای اطعام دعوت کنند .

۳ - توجه عروس و داماد در حجله ابتدا به خداوند و سپاس از نعمتهای او باشد .

۴ - داماد وضو بگیرد ( و عروس هم قبل از رفتن به آرایشگاه وضو گرفته باشد ) و هر دو

قبل از تماس با یکدیگر به نماز بایستند و دورکعت نماز بجای آورند تا شیطان از آنها دور

شود و آغاز زندگی مشترک آنها همراه با ارتباط با خداوند باشد و اضطراب آنها مبدل به

آرامش و تسکین روح گردد .

۵ - داماد دست بر پیشانی عروس بگذارد و هر دو رو قبله کنند و داماد بگوید : خدایا

عروس را به عنوان امانت گرفتم و با کلمات تو به عنوان صیغه ء عقد او را بر خود حلال

کردم پس اگر از او برایم فرزندی مقدر کرده ای او را مبارک و با تقوا و شیعه ء آل

محمد ( ص ) قرار بده و بهره ای برای شیطان نسبت به او قرار مده .

نکاتی جالب از عروسی حضرت علی ( ع ) و  حضرت فاطمه ( س )

۱ - تمام یاران پیامبر ( ص ) که در مسجد حاضر و به چهارهزار نفر می رسیدند ( اعم از

فقیر و غنی  ) به عروسی میهمان شدند .

۲ - طرز دعوت به آن سادگی از طریق یک پیام شفاهی و عمومی توسط خود داماد بود .

۳ - همه مدعوین دعوت را پذیرفتند و در آن مراسم شرکت نمودند .

۴ - غذا منجصر به نان و گوشت و مقداری حلوای خرما به عنوان شیرینی بود .

۵ - شیرینی با دست خود پیامبر ( ص ) تهیه شد .

۶ - هزینه عروسی بین پدر عروس و داماد تقسیم شد .

۷ - با دعای رسول خدا ( ص ) و یاد خدا غذا برکت داشت .

۸ - حیا و حجب فوق العاده ای در عروس وجو د داشت .

۹ - پیغمبر ( ص ) عروس و داماد را به یکدیگر سفارش کردند .

۱۰ - پدر عروس به خانه داماد آمدند و به آنها تبریک گفتند .

۱۱ - از همان غذای عروس  برای عروسی  و داماد هم فرستادند .

۱۲ - برای منزل بستگان و خویشان ( و همسران رسول خدا ( ص ) ) نیز غذا فرستادند .

۱۳ - شخص رسول خدا ( ص ) پایان مراسم عروسی را اعلام کردند و عروس و داماد را

تنها گذاشتند .