قشنگترین بهانه ی من
من یک انسانم که همه زندگيم در گرو دوست و او را دارمش دوست
فراهم کردن امکانات ازدواج سنت رسول خدا ( ص ) است . پیامبر دست بر سینه ء عثمان بن مظعون که می خواست از ازدواج روی برتابد زدند و فرمودند : از سنت من اعراض مکن زیرا هر کس از روش من روی بگرداند فرشتگان در روز قیامت سر راه او را بگیرند و صورتش را از حوض کوثر من بگردانند . تحقیق این سنت رسول خدا و ایفای آن برای فرزند نخست بر دوش پدر نهاده است . بعلاوه فرد فرد جامعه اسلامی نیز در این مورد وظیفه و مسئولیت دارند زیرا جوانانی هستند که از نعمت حضور و یا توانایی پدر محروم گشته و خود هم نمی توانند قدمی پیش بگذارند پس باید هر که می تواند بکوشد کلمه ای بگوید و میانجیگری بکند قدمی بر دارد و مددی برساند و دو جوان با ایمان را با یکدیگر آشنا سازد و مسائل ازدواجشان را فراهم آورد . رسول خدا ( ص ) فرمودند : هر کس در تزویج زن و مرد مومن بکوشد تا خدا آنها را با یکدیگر جمع کند به هر گامی که بر می دارد یا کلمه ای که در این راه می گوید خداوند ثواب یکسال عبادت را به او می بخشد و کسی که برادر مسلمانش را زن بدهد در قیامت در سایه ء عرش الهی آسوده باشد . پس چه خوب است مساجد صندوقی داشته باشند و یا اقوام و خویشان مجمعی تشکیلدهند تا به جوانهای مومن در امر ازدواج یاری رسانند .
مدرسه ای خواهم ساخت دیوارهایش از شعر
با مدرسه ای که بوی خدا بدهد درهایش به سوی بیداری
و پنجره هایش به بی نهایت باز شود تخته هایش سیاه نباشد
نیمکت هایش گرمای دوستی بدهد و زنگش را نسیم بنوازد لبریز از شعر و شور
پر از سرود و عطوفت مالامال از اندیشه های بلند شاید آسمان هم روزی در کلاسم نزول کند
